Ustanowienie własności kondominium

Kondominium/współwłasność - świadectwo ukończenia

Aby mieszkanie stało się kondominium, muszą zostać spełnione określone wymogi.

Po pierwsze, mieszkanie musi być samodzielne. Po drugie, wymagany jest rysunek budowlany zatwierdzony przez władze budowlane (plan podziału). Ponadto, właściciel musi złożyć publicznie poświadczoną deklarację w rejestrze gruntów, że dzieli własność nieruchomości na współwłasność. Zgodnie z niemiecką ustawą o kondominium, własność mieszkaniowa może zostać ustanowiona dla mieszkań i częściowej własności dla pomieszczeń w budynku, które nie są wykorzystywane do celów mieszkalnych. Dla każdego udziału we współwłasności tworzona jest z urzędu specjalna karta księgi wieczystej.

Aby utworzyć kondominium/współwłasność, rejestr gruntów wymaga, między innymi, zaświadczenia wydanego przez urząd budowlany oraz rysunku budowlanego podpisanego i zapieczętowanego lub ostemplowanego przez urząd budowlany.

Istnieją różne formy własności kondominiów:

Wspólna własność

W przypadku nieruchomości wspólnej, stowarzyszenie właścicieli domów reguluje sposób jej użytkowania. Nieruchomość wspólna obejmuje całą działkę (teren zabudowany i niezabudowany), części budynku niezbędne dla jego istnienia lub bezpieczeństwa (np. fundamenty, ściany fundamentowe i zewnętrzne, przegrody przeciwpożarowe, okna, dach, kominy, pokrycie dachowe itp.), obiekty i urządzenia służące wspólnemu użytkowaniu (np. ogrody, dziedzińce, suszarnie, windy, klatki schodowe itp.), a także majątek administracyjny, na który składają się np. wspólne fundusze lub przedmioty administracyjne (zapas oleju opałowego, kosiarki itp.). Jeżeli nieruchomość wspólna ma zostać następnie przekształcona w odrębną nieruchomość, wymaga to zgody wszystkich właścicieli kondominium.

Współwłasność

Właściciel kondominium jest uprawniony do współwłasności wszystkich przedmiotów wymienionych w ramach nieruchomości wspólnej na zasadzie ułamkowej. Udział we współwłasności według ułamków może być wyrażony na różne sposoby. W deklaracji podziału wielkość udziałów we współwłasności ustalana jest według uznania właściciela. Zasadniczo jednak wartość poszczególnych mieszkań (na podstawie powierzchni mieszkalnej) odpowiada w przybliżeniu stosunkowi udziałów we współwłasności. Wpis do księgi wieczystej jest następnie dokonywany zgodnie z ustaleniem udziałów we współwłasności.

Własność specjalna

Nieruchomość specjalna to nieruchomość lub wyłączna własność właściciela kondominium. Może ona obejmować mieszkania lub pomieszczenia niemieszkalne i samodzielne, pod warunkiem, że nie są one przeznaczone do wspólnego użytku właścicieli mieszkań. Obejmuje również elementy budynku należące do pomieszczeń, które mogą być zmieniane, usuwane lub dodawane bez wpływu na nieruchomość wspólną (ściany nienośne, tapety, wbudowane szafy, grzejniki, markizy i kuchnie itp.)

Część własności

Własność częściowa różni się od własności kondominium tylko tym, że obejmuje specjalną własność pomieszczeń w budynku, które nie są wykorzystywane do celów mieszkalnych (np. sklepy, warsztaty, biura, magazyny lub sale treningowe).

Specjalne prawa użytkowania

Obszary lub części budynków ze specjalnymi prawami użytkowania są przedmiotem współwłasności. Są one wpisywane do księgi wieczystej. Wiąże się to z przyznaniem korzyści z użytkowania. Specjalne prawa użytkowania mogą obejmować na przykład miejsca parkingowe, korzystanie z ogrodu, tarasy na dachu lub pomieszczenia piwniczne. Możliwe jest zatem na przykład przyznanie właścicielowi mieszkania prawa do wyłącznego korzystania z ogrodu.