Miejskie planowanie zaopatrzenia w ciepło
Miejskie planowanie zaopatrzenia w ciepło tworzy zharmonizowaną podstawę dla neutralnych pod względem emisji gazów cieplarnianych miejskich dostaw ciepła do 2045 roku. Do tego czasu miejskie plany zaopatrzenia w ciepło będą regularnie aktualizowane, aby zapewnić aktualność zarówno planów, jak i technologii.
Miejski plan zaopatrzenia w ciepło dla miasta pielgrzymkowego Kevelaer został ukończony w grudniu 2024 roku. Wyniki można zobaczyć w raporcie końcowym . Mapa poglądowa przedstawia możliwe obszary zaopatrzenia w ciepło.
Zawartość miejskiego planowania cieplnego
Zgodnie z ustawą o planowaniu zaopatrzenia w ciepło, miejskie planowanie zaopatrzenia w ciepło składa się z siedmiu etapów. Po podjęciu decyzji przez organ odpowiedzialny za planowanie, najpierw przeprowadzany jest wstępny test przydatności w celu wykluczenia podobszarów dla określonego rodzaju dostaw ciepła. Następnie analizowana jest obecna infrastruktura grzewcza. W analizie potencjału analizowany jest cały potencjał odnawialnych źródeł wytwarzania ciepła. W oparciu o uzyskane wyniki nakreślono docelowy scenariusz dostaw ciepła neutralnego pod względem emisji gazów cieplarnianych, który między innymi dzieli budynki na obszary odpowiednie dla dostaw ciepła opartych na sieci, dostaw z wykorzystaniem gazów cieplarnianych i dostaw indywidualnych. Strategia wdrażania opisuje środki, za pomocą których scenariusz docelowy ma zostać osiągnięty. Opracowano również koncepcję kontroli i strategię stabilizacji, aby zapewnić zgodność z celami określonymi w miejskim planie ogrzewania.

Cel miejskiego planowania zaopatrzenia w ciepło
Celem miasta pielgrzymkowego Kevelaer jest wsparcie mieszkańców w wyborze przyszłego sposobu zaopatrzenia w ciepło poprzez gminne planowanie zaopatrzenia w ciepło. Gminne planowanie zaopatrzenia w ciepło ma pomóc w wyjaśnieniu tej kwestii, rozważeniu różnych możliwości zaopatrzenia w ciepło oraz zapewnieniu orientacji i podstawy planowania na nadchodzące lata. W tym celu, oprócz odpowiednich podmiotów, takich jak przedsiębiorstwa komunalne i regionalni dostawcy energii, angażowana jest również opinia publiczna, która jest regularnie informowana o postępach oraz realizacji gminnego planu ciepłowniczego.
Ponadto w ramach gminnego planowania ciepłowniczego dokonuje się wstępnej oceny wykonalności sieci ciepłowniczej na terenie gminy (zob. mapa poglądowa obszaru objętego badaniem sieci ciepłowniczej). W sieci ciepłowniczej podłączone gospodarstwa domowe są bezpośrednio zaopatrywane w ciepło wytwarzane regionalnie z odnawialnych źródeł energii – takich jak energia geotermalna, ciepło wody rzecznej czy biogaz.
Kontekst prawny i klasyfikacja
Obowiązek sporządzenia gminnego planu ciepłowniczego wynika z ustawy o planowaniu ciepłowniczym i dekarbonizacji sieci ciepłowniczych (WPG), która weszła w życie 1 stycznia 2024 r. Gminy, takie jak miasto pielgrzymkowe Kevelaer, liczące mniej niż 100 000 mieszkańców, muszą zgodnie z § 4 ustawy WPG opracować plan ciepłowniczy do 30 czerwca 2028 r. Pierwotny obowiązek, zgodnie z którym od 1 lipca 2028 r. nowo instalowane systemy grzewcze w Kevelaer musiałyby być zasilane w co najmniej 65 procentach energią odnawialną, został uchylony na mocy nowych przepisów ustawy o modernizacji budynków (GModG) z dnia 29 lipca 2026 r. Zatem montaż nowych instalacji grzewczych na gaz i olej jest zasadniczo ponownie dozwolony.
Nie jest to jednak z dwóch powodów koniecznie najlepsza decyzja pod względem finansowym. Po pierwsze, od 2029 r. systemy grzewcze te będą podlegały stopniowo rosnącemu obowiązkowemu udziałowi paliw neutralnych dla klimatu – tzw. „biotapet” (§ 43 GModG): do 2040 r. udział paliw przyjaznych dla klimatu (np. zielonych gazów lub biooleju opałowego) musi wynosić co najmniej 60%. Po drugie,cena CO2 dla paliw kopalnych będzie nadal rosnąć. Z dniem 1 stycznia 2024 r.cena CO2 wzrosła do 45 euro za tonę, co oznacza dodatkowy koszt w wysokości 0,816 centa za kilowatogodzinę (kWh) gazu ziemnego. W 2025 r.cena CO₂ wynosiła 55 € za tonę. W 2026 r. wynosi ona od 55 do 65 €, w zależności od podaży i popytu. Do roku 2045cena CO₂ będzie nadal znacznie rosnąć, tak że zgodnie z prognozami możeona w przyszłości przewyższyć samą cenę handlową gazu ziemnego. Należy zatem ostrożnie porównywać bieżące koszty.
Dodatkowe koszty, jakie poniosą gospodarstwa domowe, można również obliczyć za pomocą bezpłatnychkalkulatorów ceny CO₂, na przykład opracowanych przez PIK i rwi lub Centrum Konsumenckie.
Często koszty działań związanych z zaopatrzeniem w ciepło ze źródeł odnawialnych można znacznie obniżyć dzięki dotacjom. Przewodnik po dotacjach opracowany przez ALTBAUNEU zawiera na ten temat dobry przegląd informacji. Ponadto powiat Kleve oferuje wszystkim mieszkańcom bezpłatne doradztwo energetyczne we współpracy z Centrum Konsumenckim.

